Traugott Wrede

 

De Arbeitsgemeinschaft "Plattdüütsch in de Kark" Neddersassen/Bremen stellt sük vör 

Gott sien Wort kannst du plattdüütsch Minschen am allerbesten "up platt" seggen. Dor sünd sük all de, de bi "Plattdüütsch in de Kark" mitmaaken doot, eenig.


De AG "Plattdüütsch in de Kark" gifft dat nu al över 50 Johr. So um un bi 300 Mannlüüd un Froolüüd höört dor to - Pastorinnen un Pastoren un ok ganz vööl Lektoren un Prädikanten ut ganz verscheeden Berufen. Uns all liggt dor an, dat överall in uns Landeskarken plattdüütsch Gott'sdeensten fiert ward un de plattdüütsche Spraak in uns Karkengemeenen lebennig blifft.

GOTT UP PLATT - WAT SALL DAT?

 

Mehr as 6 Millionen Minschen in Düütschland proten, snacken of küren platt, de meesten van Kind of an. Un noch veel mehr köönt dat good verstahn. Dorum is Plattdüütsch ok in us Karken düchtig wichtig.  

Plattdüütsch – dat heet nich eenfach: de Spraak van de Lüüd, de up ’t platte Land leevt. „Platt“ is ’n Woord ut dat oole Nederland’sche un meent so veel as: kloor un düüdlich. Plattdüütsch is de Spraak, in de wi kloor un düüdlich un liek herut snackt. Jedeen versteiht, wat meent is. Plattdüütsch is ’n direkten Spraak, een Spraak, de am leevsten vertellt. Dat Hochdüütsche will de Welt up’n Begriff brengen, dat Plattdüütsche vertellt van’t Leven. 

Dat kummt us ok in us‘ Kark togood: körte Satzen, kloore Woorden un Geschichten, de van Gott un de Welt vertellt – plattdüütsche Predigten un Gott’sdeensten gaht selten över de Koppen van de Minschen weg. Kien Wunner, dat mehr nah d' Kark gaht, wenn plattdüütsch predigt ward.

Denn wenn een ‘n Bibeltext mal up Platt höört, versteiht he of se de viellicht ganz neei:

  • Selig sünd de Minschen, de sacht un sinnig mit de annern umgaht.“ („Selig sind die Sanftmütigen.“, Mt. 5,5) 
  • Koomt all bi mi! Well sük ofrackern un ’n swoore Last mit sük rumschlepen mutt - ik will jo helpen, dat ji jo verpusten köönt.“ („Kommt her zu mir alle, die ihr mühselig und beladen seid, ich will euch erquicken.“, Mt. 11, 28)
  • "Gott hett uns doch sien Geist wohrhaftig nich dorto geven, dat wi bang wesen sulln. Nee, mit Gott sien Geist sünd wi stark, köönt Minschen leev hebben un klook hanneln.“ („Denn Gott hat uns nicht gegeben den Geist der Furcht, sondern der Kraft und der Liebe und der Besonnenheit.“, 2. Tim. 1,7) 

Un noch wat: Van’n 1. Januar 1999 of an hett dat Plattdüütsche in de „Europäische Charta der Regional- oder  Minderheitensprachen“ „Stock un Stütt“ kregen van de hooge Politik: De Lüüd söllt weeten, dat ok us oole, feine plattdüütsche Spraak us‘ europäisch Kultur riek maakt un dat ’n hör nich missen kann.